When we cried confetti

When we cried confetti
Tussen een wirwar van slingers,

onder een hemel vol discoballen
en middenin een hoop confetti
móet het wel feestelijk zijn.

Ze willen ten dans worden gevraagd.
Ze willen op gepaste afstand schuifelen. Ze willen verleiden en gezien worden. De eerste uitgeblazen kaarsjes, de liefdesverklaringen, de laatste dans.

When we cried confetti is een rollercoaster van feest naar feest waarin de angst om vergeten te worden de boventoon dreigt te voeren.

When we cried confetti is een theatrale dansvoorstelling over de angst om vergeten te worden. Het publiek stapt binnen in een overdreven versierde feestruimte. Daar waar alles dwangmatig leuk is, kom je vijf feestgangers tegen die gezien willen worden. Te midden van een overdaad aan feest gaat de sfeer van vermakelijk naar ongemakkelijk, van gênant naar agressief en van hysterisch naar eenzaam. We confronteren het publiek met het ongemak dat op een feest eigenlijk verborgen acht te blijven. Want een feest, dat moét toch leuk zijn?

De feestgangers: Moreen valt altijd buiten de groep, Susan switcht onverwacht tussen lief en agressief, Lisa wil alle touwtjes in handen houden en vormt voor de anderen het voorbeeld, Roma die altijd net iets te diep in het glaasje kijkt en Sjifra die kosten dat het kost de aandacht naar zich toe wil trekken. Een voorstelling vol spanning, mimiek en niet ingeloste verlangens.

When we cried confetti wint de vakjury prijs en festival prijs op het Cafe Theaterfestival 2017. “Dit bewegingstheater collectief was volgens de jury overtuigend in contact met het publiek en de ruimte en kent vele gezichten in een heldere eigen theatrale taal. Het is een collectief met ambitie en plannen en de jury ziet daarin duidelijk groeipotentie.” – Vakjury Café Theater Festival 2017 

Concept en uitvoering MAN || CO
Scenografie Sanne Lips
Lichtontwerp Wilfred Loopstra
Muziek edit Welmer Laan
Productie, zakelijke ondersteuning Roos Rietveld
Foto credits promotiebeeld Anne Beentjes
Teasers Luc Wittebol